bunun üzerine albırt bu ibretlik tespite dayanamayıp kendisini aşağıya attı. o sırada yürüyüşe çıkan cenifır onu fark ettiği anda çığlıklar atmaya başladı. cenifır'ın üstüne düşen albırt, onun büyük ve yumuşak göğüslerinde bir top misali yumuşayarak sekti. karşı duvara çarpan albırt ne olduğunu şaşırarak, şaşkın bir halde etrafına bakındı. koşarak uzaklaşan cenifır'ı gören albırt "ulan gülsem mi? ağlasam mı?" sözleriyle olayı benimseye çalışıyordu. hemen içeri girerek o büyük, deri koltuğuna oturdu ve bir pro yaktı. "yeter ulan herkes cenifır'a cenifır bana" diyerek fırladı birden koltuğundan. kendisi o karanlık ormana, cenifır'ın izini kaybettirdiği ormana attı.
