mahallenin tüm çocuklarını, erkek - kız farketmez, kıpkırmızı dudaklara sahip birer kız çocuğu yapardı. fişneli meybuss versene kadir amçaa( kendisi de rahmetli oldu gerçi, allah rahmet eylesin . bakkalından az sporcu kağıdı (almazdık). bazen göz göze de geldiğimiz olurdu, ama görmemiş gibi , kağıtları tomar tomar cebimize koymamıza izin verirdi ki utanmayalım diye. iyi çocuk olduğumuzu bilirdi. gerçi iyi bi çocuk bunu yapmaz ki la. ha ha. sanırım yine başlıkları karıştırdım. ve " ben bu yazıyı sana yazdım kadir amçaa"
