sözlük çok fena aşık oldum. yaklaşık olarak üç buçuk aydır günümün en az yarısı onu düşünmekle geçiyor, gece onu düşünerek uykuya dalıyorum, sabah uyandığımda aklıma gelen ilk şey o oluyor. kokusu sürekli burnumda tütüyor, ses tonu sürekli kafamda, bakışları sürekli gözümün önüne geliyor. karakteriyle ve her şeyiyle tam ama tam olarak hayalimdeki ideal insan o.
ama açılamıyorum bir türlü sözlük delireceğim. onun da bana karşı boş olmadığını düşünüyorum, sürekli benimle konuşmaya çalışıyor, her konuda tıpkı bir anne gibi gelip yardım ediyor, arkamı topluyor ve her şeyi yoluna sokuyor, sürekli halimi hatırımı soruyor ve bunun gibi bir sürü neden var onun da boş olmadığını düşünmemi sağlayan. Ki ben (her ne kadar içimden onun için eriyip bitsem de) ona hep onun bana davrandığından daha soğuk davrandım, o bir adım atmadan ben de bir adım atmadım. bunlara rağmen bana karşı hep sıcak davranmaya çalıştı aramızdaki ilişkiyi o geliştirdi.
ya ama sözlük bir türlü ağzımdan şu kelimeler çıkmıyor, kafayı yemek üzereyim. onca şeye rağmen yine de reddedilme korkusu sarıyor ki öyle bir şey olursa bir daha yüzüne bakamam ve eskisi gibi arkadaş da olamayız. ama öte yandan artık daha fazla içimde tutamayacağım gibi geliyor. of sözlük of...
