bazen günüm metroda,trende dolmuşta geçtiğinde son durağa yaklaştığımda duyduğum hüzündür.
bütün günün orada burada geçer yorgunsun, sürekli ulaşım araclarından birinden ötekine aktarıl ama sen sonunda evde pijamalarını giyip kanepede uzanmana son durak kala hüzünlen gitmek isteme*
şu garip ben'in gerçekten anlamadığım bir huyudur.
