katerina artık çok daha mutluydu. Gözyaşları mutluluktan dolayı süzülüyordu bembeyaz zarif yanaklarından. Albırtın beline sarıldı ve kokusunu içine çekti ve göz ucuyla albırta baktı. Dudaklarındaki tebessüm bir annenin çocuğuna ilk kez sarılmasındaki an gibi. Ama albırt üzgündü ve bunu belli etmemeye çalışıyordu sanki. Neyi vardı ki acaba?