962.
-
rosava yazmaya başlayınca, eve gelmiş babasına terlikleri kapıp veren kız çocuğu hissiyatına giriyorum.
bir insan bu kadar mı eleştirmeye uzak, bu kadar mı at gözlüğüyle bakar hayata şaşırıyorum.
birazdan kulağımızı da çeker ''ne geziyonuz nette bakiim diyerek''.
susiim ben iyisi. *
