şu ana kadar yazmadım hiç birşey bu başlığa. ben onu tanımlayabilecek birşey bulamadım çünkü. sıkı hayranıydım diyemiyorum ama ben onu çok seviyordum... dizisini kaçırmadan izliyor, her akşam şarkılarını dinleyerk uyuyordum akademi türkiye'den bu yana takip ediyordum... şimdi burda "ulan hepiniz yararlanıyorsunuz ölümünden, yaşarken değer vermiyordunuz" diyen tiplere sadece gülüyorum. içimizde misiniz ulan? nerden biliyorsun değer verip vermediğimizi...
ama şunu söyleyebilirim keşke yaşarken de yorumlarımı yazsaymışım... yaşarken de onu ne kadar sevdiğimi internet sitelerine taşısaymışım... ama yapmadım... neden vıcık vıcık aptal hayran kitlesi gibi "ayyy ben barış akarsu'ya aşığım yaaaa, hastasıyım onun" yazaydım ki? ama, ama... ama keşke yazsaymışım... kim bilir belki okurdu... belki karşılaşırdı... belki de dikkatini çekerdi ve belki tanışabilirdik... ama belki işte hepsi bu...
şimdi gitti... arkasından ağladım dakikalarca... çok yanıyorum yaaa.. çok yanıyorum ona ulaşmaya korktuğum için... beni de aptal hayranlarıyla karıştıracağından korktuğum için... barış! biliyorum ben bu satırları yazarken sende yukarıdan diğer hayranlarını izlediğin gibi beni de izliyorsun... barış ben seni çok sevdim... seni ve yaptığın bütün işleri... hayranındım yani...gittin ama inanamıyorum ki... bekliyorum ki kalkacak ve hepsi bir şakaydı diyeceksin... bakıyorum komada ki resimlerine.. o sen değilsin ki! sen hep benim aklımda o gülen gözlerinle kalacaksın... benim ve bütün gerçek hayranlarının aklında...
