neden ısrarla yalana sığınırlar? aşık oldukları halde, defalarca yakalandıkları halde, yemin ettikleri halde..
neden?
ve kandırılan taraf olduğun halde, neden ölüyorum edebiyatını onlar yapar?
yazmaya başladım madem, kalmasın içimde..
afrikadaydım 15 gün boyunca, normalde cuma günü türkiye'de olacaktım, oldum da. ama sürpriz yapmak için, söylemedim..
derse gittiği yerdeki bir arkadaşıyla konuştum, anlaştık. uçağımın ertelendiğini söylemiş ikna etmiştim. plana göre arkadaşı hadi çikolata almak için dışarı almak için çıkalım diyecekti, migros'a girecekti kendisi sen dışarı da bekle diye söyleyecekti ona. sonra ben elimde gülle çıkacaktım. oldu da, arkadaşı girdi içeriye bende saklandığım için bilmiyorum o dışarıda kaldı mı diye. allah işte bu, gösterecek bişeyleri.
aradım, açmıyor. aşkım sonra konuşalım dedi, sonra açtı.
-aşkım neredesin?
-dersin olduğu yerdeyim aşkım
-içerdesin yani?
-evet aşkım..seni çook özledim(konu değiştirmeye çalışıyor)
-hocaların nasıl?
-iyiler aşkım içerideler
-aşkım sen dışarıda gibisin korna sesleri falan?
-bebeğim balkona çıktım (!)
işte burada bitti olay, balkondaymış..
arkana baksana dedim, hızla dönüp o göt oluşu şu yaşımda başka hiçbir yerde görmedim.
ve hocam iki maske almıştım, biri benim biri onun.
arkasına türkiye'de "bir maskenin iki yarısı olmaya var mısın?" yazdırmıştım..
planı eğer büyütseydim evlilik teklifi olacaktı. aşık olduğunu biliyorum ama ısrarla yalan söylüyor. nasıl güvenebilirim? ve yalancı olduğunun farkında değil. şunun için yalan söylenir mi? daha üstünde ki makyajı falan söylemiyorum. ama gram bir şey hissetmedim o yüzünü görünce.
