Artık hayatının ne kadar harika gittiğini gözümün önünde yaşamak zorunda değilsin. Rol yaptığını biliyorum, yukarıdaki mutlu olmana izin vermeyecek demiştim. Her mutluluğunun ardından bir hüzün gelirse imana falan gel de affetsin münafık. Neyse.
Ne kadar gereksiz biri olduğunu da yeni anladım, artık umrumda değilsin. Bu da sondu. He öyle işte.
