keşke yaşıyor olsaydın da ergenekon tutanaklarını okusaydın. keşke yaşıyor olsaydın da demokrasiden yana tavrını bugünlerde de gösterebilseydin. içimizdeki yara çok derin üstad. önemli olanın sadece seni anmak değil, anlamak olduğunu öğretseydin darbeci aydınlara(!), ulusalcı zihinlere. şu hayat kavgasında mühim olan şey gerçeklerden yana tavır almak ve dürüst kalabilmekti. sen hep dürüst bir insan olarak kalacaksın akıllarda. derin devletin içinden senin arkadaşların da varmış. o dönemdeki faili meçhuller derin devlet-pkk işbirliği dahilinde gerçekleştirilmiş. ne yazık ki sen de dahil. keşke yaşasaydın da seni sadece atatürkçü olduğun için sevenlere "bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunamayacağını" öğretseydin üstad. keşke yaşasaydın da dürüst olmanın acı faturasını "yalnız kalarak" öğretseydin. çünkü toktamış ateş, mehmet ali birand ve can dündarlar bu yalnızlığı çok baskın şekilde hissettiler. keşke yaşasaydın da hakiki muhalefeti yine belgelerle yapsaydın üstad. muhalefet nasıl yapılır, demokratlık nedir, vatanperverlik nedir, keşke yaşasaydın. gerçi hoş, ölü olman daha iyi(!). seni anacaklar, sonra dağılacaklar. ölü bir insanı anmak mı daha kolaydır yoksa o insanın fikirlerini anlamak mı? keşke yaşasaydın da bu sorunun cevabını verseydin güya peşinden gelenlere . ama dedim ya, yaşasaydın eğer yalnız kalırdın. yalnız ölmektense siyasi meze olman belki daha iyidir. seni anlamamış olup kin ve nifak tohumları ekseler de seni anmakta olan bir kalabalık var en azından. eğer yaşasaydın ölüne küfrederlerdi.
