Öğrenci evleri, cemaat evleri ve özgür takılan öğrenci evi olarak iki gruba girer: birincisi herkesin malumudur. Her yer sürekli temizlenir,bulaşıklar yıkanır. Fakat sürekli biri ensende boza pişirebilir... En sevdiğim versiyon ikincisidir; öğrenciler ailelerinde kurtulmak için, farklı bir şehirde üniversite yazmış ve kazandığı için mutluluktan ayakları yere değmiyordur. Bu durum, parasızlık ve nefesinin kokmasıyla birlikte, şikayet etmesine neden olur sonradan, ayrı bir geyik konusudur bu. Sonra, bu nefesi açlıktan kokan gençler, birkaç grup halinde, yurt ve ayrı ev tutarak yaşamaya başlar.
Bu ortak yaşam, masaimara'da vahşi hayvan belgeseli'nden daha vahşi ve izlenilesi bir sahnedir. Eğer evde bir dominant varsa, zor da olsa bulaşıklar yıkanır, temizlik nadiren de olsa yapılır. Eğer bu yoksa, ev asker koğuşundan 10 kat daha kötü kokar. Bu kokunun patenti alınsa, bayıltma gazı olarak kullanılabilir. Böyle bir konu, senaryo sıkıntısı çeken hollywood'u bile kurtarabilir.. Kitaplar yazsak, yine bu durumu tamamiyle anlatamayız.
