insanın suratına bir kapı kapanır bazen. Sesi kulağınızı yırtarcasına, yüreğinizi burkarcasına yankılanır. kalakalırsınız. ne açmaya gücünüz yeter, ne de geri dönüp bakmaya cesaretiniz...
kafanızı eğersiniz... ayağınızdaki ayakkabıların cırt crtlı olmadığına en çok o zaman üzülürsünüz. Pantolonunuzda yama da yoktur. o an utanırsınız yamanızdan utanan sizden... elleri nasırlı annenizin hazırladığı peynir ekmeği yememenizden...
Birini hayal edersiniz... Gerçekten saracak sizi kalbi ve kanatlarıyla, sakınacak... sesi ile en kötü rüyalardan çıkartıp sizi en pembe hayatlara taşıyacak... Onu hayal edersiniz...
