biliyorsunuz ki geçen hafta istanbul'da acayip yağmur yağdı. neyse sabah işe giderken güzelim otomatik şemsiyemle otobüse doğru koşturuyorum ama bir göreceksiniz biraz da rüzgar var otobüsler de tıklım tıklım...e durakta da bir sürü insan binmek için acele ediyor. dedim otobüse binince şemsiyeyi kapatırım. zar zor içeri girebildim. e arkadan da yeni binenler itekliyor. içerde hareket etmenin imkanı yok. velhasıl, işe gidene kadar şemsiye açık kaldı otobüsün içinde. işte bu da böyle yaran bir anımdır. yer yarılsa da içine girebileceğim de.
