hala severek dinlediğim adamdır. bir sözü vardır onun ; ''Beni sağcılar sevmez, beni solcular sevmez, beni islamcılar sevmez. Peki kardeşim, kim bu benim albümlerimi alan milyonlarca insan, kim bu konserlerime gelen on binler?'' diye, harbiden her dinleyen biraz çekinir de dinlerdi ahmet kaya'yı. kürt diye sanki dinleyenin pkk'lı olacağı düşünülürdü ne bileyim. hep içinden söylerdi şarkılarını, ya da ne bileyim ortalık yerde dillendirmezdi ahmet kaya'yı ama severdik işte. politik şarkılarından öte aşka dönük şarkıları adama bir 70'liği devirtir yemin ederim. hiçbir şeyimsin, acılara tutunmak, ayrılığın hediyesi, söyle ve daha aklıma şuan gelmeyen bir çok şarkısı adamın kalbinden girer ve çıkmaz. öyle güzel sözleri, öyle içten söyleyişi vardır. hele bir de bir kürt kızına yanmışsa yürek, '' ne diyarbakır anladı beni ne de sen, oysa ne çok sevdim ikinizi de bilsen'' diye adamın içini yarar. toprağa benzeyen teninden her toprağı görüşünde, her ahmet kaya duyuşunda kız aklına gelir. söyle şarkısında ki gibi '' şimdi ben nerdeyim sen nerde'' diye düşünmekten alamazsın kendini. '' acı çekmek özgürlükse, özgürüz ikimiz de'' der durursun. anlatmakla bitmez ahmet kaya. pkk'lı diye yaftalandı, almanya'da pkk bayrağı altında konser verdi dediler photoshop çıktı yine de severiz. çünkü aşkın memleketi, dini, dili, ırkı olmaz. aşk için sevdik bu adamı çünkü aşkı sevdirdi. öldüyse mezarında rahat uyusun, ölmediyse bir şarkı daha okusun rüzgarla dinleyelim.
