bursanın çekirge caddesinde yaşadığım diyalogdur. Daha bursaya yeni geldiğim zamanlar yer yol bilmem tabi. otobüs durağının yanında bi amca görüp arabayı yanaştırdım yanına doğru indirdim camı;
+ iyi günler amca bu orhaneli yolu nerde acaba ?
-çok teşekkür ederim genç.
+ben teşekkür ederim de orhaneli ne tarafta kaldı?
-sen ne tarafa gidiceksin?
+orhaneline gidicem amca.
-ne işin var orhanelinde gel nilüfere gidelim ben de oraya gidicem.
+amca bak trafik akıyo arkadan orhanelinde işim var benim nerden gidicem bi de hele!
-e öyle desene yarım saattir bana nereye gidiceksin diye soruyosun.
+peki amca haklısın peki. söyleyecek misin artık orhaneliye nerden giderim?
-ne yapıcaksın sen orda? beni de nilüfere bırak o zaman.
+tamam amca eyvallah sağolasın hadi sağlıcakla.
-beni selamladığın çok teşekkür ederim.
+bak hala selam diyo ya!
yarı dumur olmuş yarı sinirli halde olay yerini terk ederken amca arkadan hala " e nilüfere götürcem dedin gidiyosun şimdi ayıp ayıp gençlik ne hale gelmiş" diye arkamdan bağırıyordu.
