sergei eisenstein'in rusya dışında, fransa'da çektiği 1930 yapımı deneysel, avangard kısa filmi, ilk sesli filmi. eisenstein'in her eseri gibi harikaötesi. sinema tarihinde yirmi dakikada eşi benzeri az bulunur bir şekilde, bir aşkın ardından o aşka dair duyguları metaforik anlatımı, çarpıcı kurgusu ile en etkili şekilde hissettiren, duyumsatan hatta yaşatan film. eisenstein'in görüntüler dünyasından seslerin dünyasına tüm avangardlığı ile en duygusal romantik geçişi...
film 20 dakika sürüyor, uzunluk açısından kısa derinlik açısından devasa bir film çünkü yirmi dakikada eisensitein'ın tüm dehasına, görüntülerdeki çarpıcı kurgusuna, sesi de kurgunun bir unsuru olarak kullanmasına ve duygusal romantikliğine tanık oluyoruz, hatta o aşkı eisenstein'in metaforik anlatımı ve harika rus şarkısının piyanoda farklı yorumlanışlarıyla derinden hissediyoruz.
filmin öyle bir etkisi var ki insanı ayrılığın hüznünden alıp, aşkı tüm boyutlarıyla ruhta hissettirip sonra da hazanı bahara dönüştürüyor. hem rus şarkısına hem de filmin finalindeki sakura zensen'e estetik, felsefi ve de ruh uçuşu olarak bayılmamak elde değil.
işte bir dehanın ruhunda yaratılan bir sanat eseri; insanı duygunun, hissedişin, duyumsamanın hatta tutkunun tüm maviliklerinde seyahate çıkarıp, insanı dönüştürüp, ruhunu yeşile ve baharın tüm renklerine böyle boyuyor.
hayat da tutkuyla yaşanılan her şey de aşk olduğundan bizleri çiçek açmış ağaçların umutlu, yaşamak dolu baharında, masmavi gökyüzünde özgürlüğe ve mutluluğa uçuruyor...
