Yasarken defalarca karsılasıp tanısmadıgım ve bunun pısmanlıgını yasadıgım tek unlu. O zamanlar popülerdı. Her gören yanına gıdıyordu ve adam herkese guluyordu, sohbet edıyordu arkadas! O ısıklı taksım meydanında parlayan en buyuk ısık oydu. Durusuyla, derı ceketıyle, acayıp guzel saclarıyla.. Sımdı acelem var ya sonra soylerım deyıp hep ertelemıstım.. Adam 1 ay sonra öldu.. Tarıfsız bır pısmanlık yasamıstım. Ona soylemek ıstedıgım guzel cumlelerım vardı..genelde sevılırdı ama olsun bır de benımkılerı duysaydı..belkı daha mutlu ölürdu.. Hastanedeyken olmesın dıye cok dua etmıstım..ama olmadı..
Kazım koyuncu 1. Sen 2 barış..
Cok erken gıttınız guzel adamlar..
