insanlar tarafından takdir edilmek,yapıtlarının bir ödüle layık görülmesi ama her şeyden önce insanlar tarafından sevilmektir topluma bir şeyler kazandıranların amacı.orhan pamuk'ta son söylenen nispeten diğerlerine göre eksiktir.
nobel ödülü topluma bir şeyler sunanların ulaşabileceği en büyük hedef...işte orhan pamuk yapıtlarıyla bu noktadadır.bu başarının ta kendisi,herkesin takdir edeceği bir olgudur.en milliyetçisi bile bunu böyle kabul eder.eder ama...
evet ama...amayla başlayan cümleler içinde bazen sitem barındırır.benim de sitemlerim var bu noktada soylenecek.orhan pamuk büyük yazar,edebiyat ustası...nobel ödülüne layık görülen ilk türk edebiyatçı.sitemin başladığı nokta ise ağzından dökülenlerin kalemlerinden dökülenlerin önüne geçmesi.bir cümle değiştirmiş kendisine bakış açısını...
bu cümleyle başlanmıştır orhan pamuk sorgulanmaya.neden orhan pamuk?bu ödülü kazanabilecek daha büyük edebiyatçılarımız olmamış mıdır,neden hiç bir yazarımız bu ödüle layık görülmemişken orhan pamuk kazanabilmiştir bu ödülü?yoksa yoksa...
keşke de sitem barındırır içinde geçmişe dair.bir de keşke ile başlayan cümlelerim var.keşke orhan pamuk nobeli kazanırken ben de onunla sevinip,onunla övünebilseydim.nobeli kazanması benim gururum olabilseydi.türkiye'ye dönüşünde sadece özel üniversitelere gidip konferans vermeseydi.keşke oralara gidebildiği gibi benim de üniversiteme gelebilseydi ve de ben onu ayakta alkışlayabilseydim.
neden bütün bunları yapamıyorum ben.neden bütün bunları kabullenemiyorum.cevabım da sorularım gibi basit kalıyor bu noktada.o söz söylenmemeliydi.benim yanlış olduğunu bildiğim,toplumumuzun üzerinde hassas olduğu,üstünden büyük siyasi çıkarlar sağlanan,her politik-siyasi çıkar ilişkisinde olduğu gibi kendi bünyesinde pislikler barındıran tezi kabul etmemeliydi.belki de sonuna kadar hakettiği bu ödülü benim gibilerin gözünde küçültmemeliydi.
ve geriye kalan sade bir keşke.
keşke kadar ulaşılmaz,bir keşke kadar içten...
