hayatın başlangıç noktasıdır, iyi bir anneden kötü çocuk yetişme ihtimali oldukça düşüktür.
yağmurlu soğuk bir günde öğleden sonra şehrin ortasında karnı aç bir çocuk düşünün, annesinin eteğini çekerek ben acıktım döner yiyelim diyor, anne çocuğun elinden tutmuş dönercinin önünde iki tavuk döner 1 ayran istiyor, çocuk ısrarla ben tavuk değil et istiyorum diye tutunmuş durumda, annesi durumu kurtarmanın peşinde bes belli,
iyi o zaman sana et döner alalım ben zaten acıkmamıştım diyerek et döner siparişini verirken benim içimde tarifsiz bir duygu durumu oluşmuşturmuş durumda, uzanıp kadının ellerini öpesim geldi, zoruna gitmeyeceğini bilsem kendisine dönerin tamamını ısmarlamak isterdim ama bunu kabul edecek biri olsa iki tavuk dönere yetecek parasıyla çocuğuna et döner almazdı diye düşünüyorum, anne böyle birşey işte.
elbette baba da aynı şeyi yapabilir ama en azından çocuğunun ekmeğinin dibine sulanma durumu olabilir * , anne nin içi kaldırmaz, yavrumun ya karnı doymazsa der, 9 ay kendinden beslediği canını kendi canının her daim önüne koyma telaşındadır, allah tüm çocuklara annelerini bağışlasın, onsuz bir dünya nın her zaman boş ve yavan olacağını düşünüyorum.
