yeğenim beş yaşında günah kavramını yeni öğrenmiş. boş beleş öyle yapılmaz günah, şu günah, bu günah, bu hiç değil falan derken artık sabır kalmadı...
ben:yemeğini çabuk ye.
yeğenim:sofrada konuşulmazmış, günahmış.
ben:tamam la tamam. ekmekte ye.
yeğenim:banane ya.
iki dakika sonra...
yeğenim: bu ekmek ıslak.
ben: hani sofrada konuşulmazdı?
yeğenim: şimdi o öyle değil ki.
ben: kandırma beni, ekmekte ıslaksa sen pasta ye. dur ama yemekte pasta yemek günah mıydı?
yeğenim: yemiyoom ben yieeea!
