tam aksine insanın doğasının ta kendisidir. amacı ve felsefi başlangıç noktası buna dayanır zaten. kendisine yabancılaşan insan, komünizm ile ilkel toplumda yaşadığı saf haline geri döner. tabi çok daha bilinçli ve örgütlü bir şekilde. böylece kimse hayatta kalabilmek için rekabet halinde olmak, veya daha fazlası için birilerini ezmek, geride bırakmak, geçmek durumunda kalmaz ve insan özüne döner, emeğine olan yabancılaşmadan kurtulur ve mutlu bir dünyaya merhaba der. sistem ise bu arada şöyle işler.
herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyacına göre...
