bizim orada bu modelden yok, olsun deyu, yoldaki her ihtiyara selam vererek sayılarını arttırmaya çalışıyorum (niyeyse artık).
geçen karşımdan gelen takkeli dayıya,
"dayı dedim, sakallar almış başını gitmiş, ne yapıyorsun, limon, yağ vs kullanıyor musun?"
"peygamberimizin sünneti, yapacak bir şey yok dedi"
"yahu dedim onu sormuyorum, nasıl bakıyorsun sakala"
"zabunla... bir de tara... bitti gitti"
"selametle"
sonra bir gün ağır bir yükün altına girmiş yaşlı bir teyzeyi gördüm, selamı çaktıktan sonra, yahu dedim alayım yükünü, yok allah razı olsun dedi, izin verin diye üstelesem de vermedi elindeki çantaları (ne vardı kimbilir), yalnız yüzünde öyle güzel bir gülümseme oldu ki, ucundan tutmasam da sanki yükü hafiflemişti.
bir tanesi ile sürekli karşılaşıyoruz, bir kere selam verdim, o gün bugün sabahları karşılaştığımızda selamlaşırız, bir tanesi de yeni yapılmakta olan inşaata bakıyor, onunla da selamlaşıyoruz.
