komünizmin sıkıcılığı örneklerine kolaylıkla rastlanabileceği gibi(gözler yukarıya kaysın biraz) her konuda net yargılara sahip, kısıtlayıcı ve çirkin bir eşitlik olgusunu dayatma çabası içerisindeki insanların; duyguları ve iradeyi, ve hatta insanlıktan öte, daha genel anlamda canlılığı inkâr biçiminde savunuyor olmalarından ve savunduklarının da(komünizmin de) tam olarak savundukları gibi bir ideoloji olmasından ileri gelmektedir ki bu da aykırılığı ile sıkıcılığı bir araya gelince gerçekliğe erişme imkânını yok etmekte ve dolayısıyla bir hayalden öte şekilde adlandırılmasını söz konusu şartların ışığında absürt kılmaktadır.
özetle, tekrardan; komünizm sıkıcı bir hayaldir.
ben kimseyle eşit değilim. kimse de birbiriyle eşit değildir.
