zaman zaman ağlamaktır, ama bazen de gülmektir. aşk bir dengesizlik oyunudur, aşık olmak ise bu oyunu oynamak. öyle bir oyun ki; bir sonraki oyun için tecrübe kazanılmaz. her seferinde değişik duygular, değişik senaryolar, ama aynı son.
eğer kuşları, böcekleri, köpekleri, doğayı artık daha çok seviyorsan, kar yağarken baharmış gibi tebessüm ediyorsan, ayazın ortasında üşümüyorsan, sen aşıksın arkadaş. artık bu oyundasın. birisi seni sobelemek için çoktan başlamış artık saymaya. kaç hadi, saklan. sobeleneceğini bile bile saklanamıyorsan, eskisi kadar agresif değilsen, yüzünde manasız ve eblek bir gülücük varsa oyun senin için de başlamış arkadaş.
artık daha çok paylaşasın geliyorsa evini, paranı, yemeğini, içeceğini. artık daha az sinirlenir hale geldiysen, şehrin kiri, pası, gürültüsü, parasızlık, krizler, savaşlar artık ilgi alanında değilse, sen boku yemeye başlamışsın arkadaş. artık sen de oyun zannettiğin bu hastalığa kapılmışsın. korkma, ölmezsin ama sürünürsün. haa ne yapacağım şimdi diye de endişelenmene gerek yok, zira çaresi de yok bu meretin. kendi kendine geçer. bir zaman gelir biter, sonra avutursun kendini, önemli olan saygı diye.
eğer sigarayı bırakma kararı almışsan, daha sık iç çamaşırı değiştirmeye başlamışsan, tırnaklarını eskisi kadar bakımsız tutmuyorsan; sakalına, bıyığına, saçına, kıyafetine daha bir özen gösteriyorsan, yolunu bir çiçekçiden geçiriyorsan gün aşırı, aramıza hoşgeldin arkadaş.
gün hiç bitmesin diye istemeye başladın değil mi? artık uykunda gelmiyor eskisi gibi. kelebeğin rüyası olmamak için dualar etmeye başladın artık. bu son olsun allah'ım diyorsun. işte, sen aşıksın arkadaş.
