bu muhteşem hikayenin film olacağını duyduğumda, ben de her mustafa kutlu sever gibi ve bu kitabın akıcılığına, duruluğuna hayran kalmış bir okur gibi çok heyecanlandım.. filmin çıkacağı günü sabırsızlıkla bekledim. hatta öyle ki filmi izlemeye başladığımda yaşadığım mutlulukla her hüzünlü sahnede biraz ağladım. tabii ki de ilk yarıda bu. sonra ise.. ikinci yarı.. tam bir fiyasko! o gül atma sahnesi neydi hele.. tanrım... üzüldüm ve anladım ki okumakla film olmalı mustafa kutlu'nun kitapları.. insan beyninde...
