gerçekten çok büyük bir ön yargıyla bakılan kesim. seneler boyunca korkarak inanan bir insan olarak yaşadım. aklıma ne zaman kötü bir şey gelse aklıma Allah'ın beni cezalandıracağı fikri gelirdi. ve bu yüzden yapmazdım. ateist insanlara hep yıkıcı ve egolu insan oldukları fikriyle baktım. şimdilerde, inancı ciddi anlamda sarsılmış bir insan olarak şunu söylemeliyim. yıllardır denetimsiz olarak kasaları emanet aldım, kim olsa güvendi bana. o sıralarda maddi olarak çok zor günler geçirdim. Ne zaman o paraları elime alsam, şeytan dürterdi. tabi içimdeki Allah korkusu yanlış bir şey yapmamı engellerdi. Bugünlerde Hem maddi olarak hem bana verilen sorumluluk olarak aynı konumdayım. Yine aklıma o kötü fikir geliyor. ama bu sefer durduran Allah korkusu değil, haysiyet, adamlık, şeref duygusu geliyor. ve böyle mutlu oluyorum. mutlu olduğum için yapmıyorum belkide.
belkide Allah vardır bunu ne inanan bilir ne inanmayan. bilinmeyen bir şey hakkında farklı fikirlerin olması normaldir. Bir ateist içinde sırf Allah korkusu olmadığı için insani yönü mükemmel olabilir. tabi çok zayıf da olabilir. tıpki inanan insanlar gibi.
