bitmesin diye günlere bölüp okumaya çalıştığım ama beceremediğim kitap. okudukça içi ezilir insanın, bir yerden sonra her sayfa sonunda, okuyamadığınızı hep aynı soruya takılıp kaldıgınızı görüp üzülürsünüz; bu böyle olmamalıydı..
"kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. bunun sebebi herhalde;bu öyle olmayabilirdi düşüncesi yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır."
