çok yıllar önce babam daha emekli olmamışken (emniyetten) ırak sefaretinin önünde nöbette ankarada. yıllardır da türkiyede kaldığından türkçeyi iyi bilen ıraklı elçilik personeli şoför le muhabbet ediyorlar. adam epeyden beri kafasına takılan bir şeyi soruyor. o zamanki pembe köşkün bahçesi imara açılmış inönünün damadı başlamış inşaatlara bloklar yükseliyor. adam bunu görüyor ve yahu diyor bütün bu koca inşaat nedir?
peder de diyor onlar inşaat adam yapacak satacak.
adam mı diyor ıraklı? bir kişinin mi bunlar yahu?
babam diyor. öyle, bunun üzerine ıraklı babama dönüyor sende kaç ev var?
peder diyor ne gezeeeer. ıraklının aklı yatmıyor. bir kişinin bu kadar evi olacak sen hem de devlet adamısın bir tane evin olmayacak. vallahi ırakta olsa saddam bu adamı idam eder. orda evsiz de yok ama bir kişide bu kadar çok ev de yok kanun var bizde evsiz olana devlet ev verir ama herkesin en çok iki evi diyor..
ne demek lazım bilmiyorum. saddam da gitti. ırakın vaziyet ortada...
