masalların en afillisi. yaradılışa masal diyen zihniyet bu teoriyi bilim diye kabul etmemizi istiyor. bakalım... iddia şu 13 milyar yıl önce yokluktan var olan bir evren var. bu evren zamanla genişliyor ve ortaya çıkan atom altı parçacıklar birleşiyor birleşiyor kimi gezegen kimi yıldız kimi başka birşey oluyor. bu gezegenlerden biri olan yeryüzü (dünya diyoruz) yaşama uygun oluyor. önceleri kor bir alev ama zamanla soğuyor ve üstünde hayatın yapı taşlarından aminoasitler meydana geliyor. yalnız bu keratalar çok sıcağı ve çok soğuğu ve suyu sevmiyorlar. lakin gezegen ya kor alev ya da okyanus. neyse bu keratalar bir sahilde meydana geliyorlar. o kadar çok sıklıkla oluyor ki bu en sonunda bir araya gelip protein oluyorlar. bu da yetmiyor bu proteinler tek hücreli canlılara doğru evriliyor. sürekli bir gelişme var lakin bu gelişme ileriye doğru atılım nasıl oluyor? cevap yok oluyor hayat durmuyor gibi açıklamalar var. neyse bunlar bir araya geliyor 27 metre boyundaki brontosaourus ve 35 metre boyunda mavi balina oluyorlar. bütün canlılığın soyunu bir tek hücreli yapıyorlar da nasıl bu kadar çeşitlilik oluyor onu açıklayamıyorlar. iddiaları çevre koşulları. lakin papua yeni gine ormanlarında bir kuş türü ve bu kuşun çeşit çeşit aynı çevrede yaşayan alt türleri var. kimi çok süslü kimi süssüz.
