11-12 yaşındaydım sanırım. Grup vitamin'in turkish kovboylar kasedi yeni çıkmıştı. Pahalı tabi hemen lök diye alamıyorsunuz. Ev sahibimizin oğlunda vardı. Ondan alıp boş kasede çekecektim güya. Beceremeyip o kasetteki sağlam şarkının bir kısmını da bozdum. Kara kara düşünüyorum ne yapacağım diye, yeni kaset aldırmak gibi bir lüksüm yok anneme, babama zira çok varlıklı sayılmayız. Anneme söyledim durumu. Kadıncağız radyoda şarkı denk gelecek de üstüne aynı kısmı kayıt edecek diye kaç gün uğraştı hiç unutmam. Annemle alakalı en mucizevi şey buymuş gibi gelir hep. Nasıl oldu da başardı, nasıl oldu da yapabildi 27 yaşıma geldim hala anlayabilmiş değilim. çektiği stresi ve yaşadığım korkuyu çok net hatırlıyorum hala. böyledir işte anne olmak, mucizeler yaratırlar her zaman.
tanım : ne kadar düşünürseniz o kadar özlediğiniz varlık, can.
