kendisini öldürmesin diye birçok önlem alınmış apar topar da asılmış bir dönemin başbakanı.
eğer oğlunun söyleşisinden oluşan aydın menderes'in kitabını okursanız hakkında çok şey öğreneceksiniz. darbe dönemi evinden alındıktan sonra bir daha asılana kadar ailesini sadece 1-2 kez görebilmiş. ölmeden hemen önce bile birebir görüştürülmemiş ailesi ile, o çocuklar ve karısı için ne kadar büyük bir travma bu. bir hücreye hapsedilmiş ve birileri ile konuşması yasaklanmış. hatta bir defasında sırf konuştu diye astsubaydan dayak dahi yemiş.
bir ülkenin başbakanı acaba bunları hakediyor muydu?
