fenerbahçe ile ilgili ne kadar şey varsa nefret ederdim. sen hariç, ikimizde miyopuz bu ortak özelliğimizdi. sen çok iyi bir baba, çok değerli bir futbolcusun.
o penaltıyı kaçırdığında ''nobre bana kendini attığını söyledi bende o yüzden bilerek yavaş vurdum'' dediğinde seni daha çok sevmiştim. sonra çocuklarına milli marşımızı öğrettiğinde çok duygulanmıştım. ''brezilya'ya gittiğimizde çocuklarım eve ne zaman döneceğiz diye ağlıyorlar'' sözünü unutmuyorum.
olmadı be kaptan keşke pas hatası yapsaydın, adam kaçırsaydın, ofsayta düşseydin, kambura yatsaydın onlara kızsaydım, sövseydim de seni bu hale düşürenlere sövmeseydim.
