2.sezon 2.bölümüyle 3.sınıf film senaryolarına gark olmuş dizidir. bölümün finali ise tam facia.
--spoiler--
sanki başka yerini görmüş gibi ilk teşhis zamanında ellerine bakmayan gültenin, adam mefta olduktan sonra (ki film boyunca adamın öleceği o kadar belliydi) ellerinden anlayıp, "bu adam değildi" deyip "ühüüüüüüüüü" diye gitmesi, ibo gültene "öldü" deyince gültenin birden huzura kavuşup iboyu öpmeye başlaması gülünçtü.
bizim gurubun gurur gibi birisine güvenmesi ise ayrıca saçma. umarım senaristler böyle klişe ve akıl yoksunu senaryolardan vazgeçerler.
bölümün tek artısı ibo'nun mustafaya yaptığı konuşmaydı ;
benim adım ibo. göstermem ama 30
yaşındayım. babam ben çocukken öldü.
bi annem var. onla yaşarım
benim adım ibo. kimseye bi kötülük etmedim hayatımda. yalan
konuşmadım. haram para yemedim.
baklava çaldım bi tek. onu da fazla fazla ödedim
benim adım ibo. allaha inanırım. bi kadına dokunmadım daha hiç.
7 yaşımdan beri oruç tutarım. bayramları
severim çok. bi de çocukları.
ibo benim adım. köfte satarım. okulu bitirmedim. liseden terk. en çok ona yanarım.
bi de gültene yüz görümlüğü alamadım .
ona çok üzülüyorum
benim adım ibo. bence iyi bi insanım.
yani sanıyorum iyi bi insanım. başıma kötü şeyler de geldi.
