şimdi fark ettim de, aşk hayatıyla ilgili hiç yazı yazmamışım. e yazalım o halde.
1947 ve 1950 yılları arasında iki aşk yaşadı. ilk kız anne tarafından kuzeni olan carmen cordova de la serna. ama ikisinin de sevgisi karşılıklı olmasına rağmen birbirlerine hiç açılamadılar. diğeri ise okuldan olan ve 60'lara kadar mektuplaştığı tita infante. ama ernesto'nun bolivya'daki infazından kısa bir süre sonra o da öldü. kadını öldürmeden önce birkaç ayrıntı yazsaydın bari diyenler için; che kuzenine açılamadığı gibi aynı şekilde tita'ya da açılamamıştı. bunun sebebi o dönemler anne ve babası arasında olan problemler ve bu problemler yüzünden omuzlamak zorunda olduğu sorumluluk yüküydü. tita, komünist gençlik üyesiydi ve che'den birkaç yaş büyüktü. tarihçiler, bu ikisinin birbirlerine yazdıkları mektuplarda hiç sevgi sözcüğü kullanmadığını söylerler.
maria del carmen ferreyra'ya gelelim. arkadaşları ona chichina derlerdi. ben de öyle yazayım, hem kısaltmış oluruz. aslında che ile daha önce tanışmış olmalarına rağmen ilk yıldırım etkisi 1950 yılının ekim ayında carmen aguilar'ın düğününde olmuştu. (bu arada, carmen aguilar che'nin en yakın arkadaşıdır) chichina olayı şöyle anlatıyor; "onu o evde gördüm, merdivenlerden aşağıya iniyordu ve ben yıldırım çarpmış gibiydim. beni etkilemişti. sonra konuşmaya başladık ve tüm akşamı kitaplar hakkında konuşarak geçirdik" (bunu kendisiyle yapılan röportajda söylüyor)
chichina che'den birkaç yaş küçük, beyaz tenli ve zayıf genç bir kızdı.
che de ona ilk görüşte aşık olmuştu. ona yazdığı ilk mektuptan anlıyoruz bunu. mektubun ilk cümlesi şu; "çelişkili parıltıları, kendimi derinliklerinde kaybedeceğimin tehlikesini ilan eden o yeşil gözlere" (kaynak: 1 şubat 1951'de malagueno'dan gönderdiği mektup) tabi bir sene sonra che malagueno'dan dönüyor ve chichina'nın yanına gidiyor. kısa bir öpüşmenin ardından ona novios teklif ediyor.(novios nişanlılığa yakın bir ilişki demek) (öpüşmenin kaynağı: chichina'nın dolores moyano martin'e 4 ocak'ta gönderdiği mektup)
fakat ilişkileri che'nin arjantin ticaret filosunda doktorluk görevi dolayısıyla sekteye uğradı. zaten bu aşk che'nin yolculuk tutkusu ve özgürlük arzusuyla çakışıyordu. fakat che özgürlük tutkusunu seçti ve arkadaşı alberto granado'yla latin amerika'yı bir uçtan diğer uca gezmeye çıktı. che ona gönderdiği mektupta şöyle der; "seni ne kadar çok sevdiğimi biliyorum, ama manevi özgürlüğümü senin için feda edemem. bu kendimi feda etmek anlamına gelir. sana daha önce de söylediğim gibi, dünyadaki en önemli şey kendimim" (kardeşim de en az benim kadar bencil) belli ki adam onu yolunda bir engel olarak görüyordu. ama sıkıntısı soyuttu. ayrılığın sebebi che'nin kendi kişiliğiydi, ilişkinin kendisi değil.
che'nin kendi kişiliğini es geçecek olursak, zaten o dönemler ekonomik sıkıntılar içindeydi. fakat chichina, cordoba standartlarına göre çok zengindi. fakat che saçını sakalını taramazdı, ütüsüz kıyafetlerle, bağlanmamış ayakkabılarla gezerdi. aslında ölümüne kadar hep böyleydi. chichina che'yi yemek yemek için buenos aires burjuvazisinin cirit attığı mekanlara götürüyordu ve che bundan nefret ediyordu. zaten kızın babası da bu ilişkiye karşıydı. ayrılık sebebi olarak bunları da sayabiliriz yani.
