Tesisleşme ve mali durum açısından Türkiye'nin en iyi klüplerinden birisi olsa da, kronik türk hastalığı olan "yönetim becerisizliği" ve "saldım çayıra mevlam kayıra" problemlerinden en muzdarip takımdır şu sıralar. Şike yaptığı mahkeme kararıyla onaylanan insanlara kapılarını sonuna dek açan, Türkiye'nin gelmiş geçmiş en iyi yabancı futbolcusu, gizli Maradona olarak nitelendirdikleri futbolcularına bir anda kapılarını kapatmaya yeltenen klüptür aynı zamanda. Bu futbolcuya kapıyı kapatmalarına önayak olan kişi ise bir türlü sevmedikleri ama ne hikmetse hala teknik direktör olarak bağlandıkları ve her mağlubiyetten sonra da yerden yere vurdukları teknik direktördür. Demem o ki, ayaklar baş; başlar ayak felsefesinin cuk diye oturduğu bir kurumdur Fenerbahçe, son iki senedir izlediğim kadarıyla. Kemikleşmiş Istanbul taraftarının mali durumu iyidir, maçlarını amatör kümede bile oynasa izlemek için Saracoğlu'na gelecek yoğun bir kitle vardır hep. Bu yazdıklarımı Fenerbahçe'yi şikeci diye nitelendirmek ya da eleştirmek için yazmıyorum. Zira bu problem Türkiye'de her kurum ve kuruluşta şu veya bu ölçekte bulunuyor. Bugün Fenerbahçe böyle olacak yarın Galatasaray, cidden farkımız sadece rengimiz.
