otobüste kaç oruçlu olduğunu kendiliğinden tespit edip, herkesin mola verilmesi için delirdiğini zannedenlerin senaryolarını okuduğumuz firma oldu aynı zamanda.
oruç da olsam kamil koç'a binerim, "molasız" bir yolculuk seçmişsem de kimseye inancımın gereğini dayatmam, iftarım da otobüste bir saate denk gelecekse yanıma birkaç parça yiyecek alır, orucumun kefaretini kimseye ödetmem, iner inmez de kendime iyi bir yemek ısmarlarım ya da gittiğim yerde yerim. o anda çok daha önemli işleri olanlar olabilir, ne gibi, hastalık ya da ölüme yetişmek gibi mesela, onların hakkını benim ritüelim gasp edemez. kul hakkı diye bi şey var.
burası vahabi devleti değil. çok istiyorsanız özel aracınıza binin, dura dura gidin.
hayatımda iki firmaya zorunda kaldığım için bindim, biri metro biri de efe tur idi. memnun kalmadım, bir daha da binmedim. sen de binme olsun bitsin.
