birtakım aptallar tarafından 'madem çok üzüldün, niye seviniyordun yeaa' diye eleştirilen büyük adam.
adam, 'devre arasında olayın bilgisi geldi ama büyüklüğünün bu ölçüde olduğunu bilmiyordum şimdi öğrendim ve galibiyetimizin tüm mutluluğu gitti' diyor, bu mallar hala bik bik ötüyor. adam üzülmüş belli. her gün şehit veriliyor, her gün gencecik çocuklar hiç olup gidiyor, adam artık dolup taşmış ve tepkisini dile getiriyor.
ayrıca kendisini sevindiği için eleştirenler, şehit haberlerini ne kadar umursuyor acaba? sanki her şehit haberinde yas tutuyormuş gibi davranmıyorlar mı, kan beynine sıçrıyor insanın. alt tarafı haberi okuyorsun, 'bu kaçıncı ya' diyorsun ve bazılarının 'bıçak kemiğe dayandı' açıklamalarını bekliyorsun.
riyakarlığın alemi yok! hepiniz şehit haberlerini okuduktan 10 dakika sonra normal hayatlarınıza geri dönüyorsunuz.
