gizmeli dede beni iki eliyle arkadan kavradı ve kolunun altına koydu.
dede beni hapishane koridorlarından ucarcasına gecirdi.
hapishanenin duvarına kadar kimseye gozukmeden tasıdı. bütün bunlar olurken sesini dahi çıkarmadı hapishane duvarının altında ay ışığında dedenin gölgesine baka kaldım.
sonra nedendir bilinmez yüzünü net göremedigim dedeye.
"ismin ne dede? "diye sordum.
"bana bombadil dede de" dedi ve beni tekmeledigi gibi duvarın ote tarafına attı.
canım hiç yanmamıştı.
