bir kamyonun kasasından gelen sese bile uyanan insanlar varsa o günü o anı yaşamışlardır. en ufak sallantıda kapıya koşarken florasana suya bakıp sallandığını kontrol ediyorsa o günü yaşamıştır.
ana okulum biteli 2 ay olmuştu o zamanlar düzcedeydik tabi. ufaklık işte 1. sınıf başlasa da arkadaşlarımı görsem diyordum. eylül oldu, 2. haftası geldi. okula bir çadırda başladık. anasınıftan 8 arkadaşım eksik. kimi kazana yapışmış kimi duvar altında kimi enkaz altında kalmış. kimisinin üstüne dolaplar düşmüş. 8 arkadaşım o olaydan vefat ettikten sonra küçük aklı işte kimse ile gerçek arkadaş olmayacağım dedim.
yıl 2012 oldu ve ben fikrimi hala savunuyorum. bir kaç insan dışında kimseyi canından sevmeyeceksin.
