çocukken aşırı derecede aklıma gelen bir düşünceydi bu filmin konusu. acaba ben bir tiyatro sahnesindemiyim, işletiliyormuyum gibisinden. herkesin başına gelmiştir bu duygu. filmi izlerken sıkça bu duyguya kapıldım. bu yüzden birşeyler farklıydı bu filmde, işte eğlence budur dedim. son zamanlar da izlediğim en eğlenceli filmlerden biriydi. birşey izlemenin verdiği zevki tekrar hatırlatıyor insana adeta.. bir olayı bilmeden yaşamak ancak gerçek hayatın korkusundan uzak kalması tercih edilmiş bir insan. ne yaşadığının farkında bile değil, aslında bizler de değiliz.
bir kere jim carrey'nin oyunculuğuna hastayım. yahu o çok şapşal ve komik duygu aromasını anında önüme sunma olayı yok mu. işte o beni benden alıyor, kahkahalara boğuluyorum. zaten the truman show filminde oynamak için kendisi başvurmuş beni oynatın diyerek. ağzına sağlık jim.. sinema tarihi olarak böyle konulara hala ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum. inception'da bunun bir örneğidir. daha gizli yerlerde yatan, akıl oyunları saklayan o kadar çok perdesiz film var ki.. the truman show, eğer ki kendinizi çok farklı bir dünya'da görmek isterseniz izleyeceğiniz bir film olsun. tadına varın, tavsiye ederim.
