344.
-
en özlü,en samimi itirafların kürsüsü..
perdelerin çekildiği yegane tiyatro,bu kez başkası olmadan oynanan..
şehir ışıkları altında başkası olmaya alışmış insanlığa bir dur levhası,bir 'uyan' sedası..öze dönüş rehberi..
bir şefkatli büyüğün gibi,ne vurur,ne bir kelam eder.sadece bir bakışı yeterlidir seni düşündürmeye,koyu ve uzun süreli bir bakış...
ışıklar varken kendinden kaçmak ne kadar kolay halbuki,hissettiklerinden.gece bir uçurum,bekliyor seni,kendisine geleceğini biliyor..
