bir yandan kemalizm nameleri okurken, diğer yandan sabahattin ali'yi, nazım hikmet'i, grup yorum'u, aziz nesin'i, ahmed arif'i sahiplenip aşkla bahsetmeleri enteresandır doğrusu.
60 ve 70 li yılların hızlı sosyalistlerinin şimdi ulusalcı olmasından mı kaynaklanıyor acaba ?