sözlük tamamen çıkmazdayım şu an. aylardır tanrı ve dinler konusunda araştırmalar yapıyorum, evrenin varoluşun sebeplerini araştırıyorum ama hep başa dönüyor sözlük hep başa. yeter artık okumadığım kitap kalmadı, gözümün feri sikildi. işin kötü yanı bilgi mutluluğu getirmiyor, öğrendikçe/okudukça tatmin olacağını sanar insan ama tam tersine okudukça/öğrendikçe tatminsizliğin git gide artıyor, dipsiz bir kuyu gibi nasıl anlatayım amk. eskiden geceleri bunları düşünmekten uyuyamazdım, artık günün her saati bunları düşünmekten bir işe konsantre olamıyorum. bıktım artık sözlük bıktım, düşünmek istemiyorum ama insan doğası gereği sürekli düşünüyor. dini inancım, tanrı inancım var mı yok mu ben bile bilmiyorum şu an. off amına koyayım sözlük offff...
bir yıl sonra gelen imla editi. he bu arada hiç bir şey değişmedi ama artık eskisi kadar takmıyorum, hayatı yaşıyorum...
