görebildiğim kadarıyla Morgan Freeman in performansındaki zirve bu filme denk gelmiş.
anlatıcı durumundaki ses tonu ve vurguları,yüz mimiklerindeki yılmış ama tam da yaşamdan ümidini kesmemiş adam figürleriyle tüm filmi sırtlamış.
biraz da fantastik olduğunu düşünüyorum bırak mapusu nezarethane bile kıyaslanamayacak kadat it kopuk barındırır öyle mahkum arkadaşlar ve sosyal sorumluluk zımbırtısı ile kurulan kütüphane sahneler filan çok uçuk geliyor. normalde kodeste genelde bolca mecmua belki günlük gazete olur.
