az evvel bitirdiğim film. gözyaşlarım henüz kurumadı. allah rızası için izleyin bu filmi! eğer bünyeniz kabul etmeye müsaitse size çok şey katacak harikulade bir yapım bu. keşke müslüman geçinenler televizyonlarında rambo'ları oynatacaklarına böyle filmlere yer verseler. jodaeiye nader az simin de beni çok etkilemişti lakin bu film gerçekten bir başka.
--spoiler--
bana göre en şahane sahne fahri'ye hapishane arkadaşının ayar verdiği sahnedir. musibetlerle boğuşan fahri kötü bir insan olmadığını bu yüzden başına gelen fenalıkları haketmediğini düşünür de namaza bile odaklanamaz. ve başta bir serseri sandığımız hapishanedeki adam şahane bir konuşma yapar. hz. yusuf'tan misal verir. fahrinin kibirli olduğunu yüzüne vurur. bağrışlarıysa hâlâ kulaklarımda çınlıyor:
