ilkokul yıllarımdan kalma bir fotoğraf geçti elime dün. 13 kız ve 17 erkekten oluşan bir mevcudumuz vardı. fotoğrafta evlilikle alakası bulunmayan tek kişi ben kalmışım. kızların hepsi ya evli ya nişanlı. ikinci çocuğunu doğuran bile var. erkek arkadaşlarımız arasında da 3 tane evli, 5 tane nişanlı var. değişik geldi. daha erken gibi geliyor oysaki bana. hele de erkekler için 23-24 yaşında evli ve çocuk sahibi olmak çok cesurca geliyor. dansa davet falan oynardık bu insanlarla, sevdiğimiz çocuk gelene kadar diğerlerine ayağımın altı 36 falan derdik. şaka gibi geliyor bana o insanların şimdi kendi çocuklarının sokaklarda oynuyor olması. onların karşısına çıkan, ömrümün geri kalanını geçiririm kararını bir çırpıda verdiren insanlar nerede saklanıyor bilemiyorum. üniversite biteli bir sene olduğu halde aramızdan evlenen kişi sayısı 10'u geçti. her hafta bir arkadaşın düğünü, diğerinin kınası, nişanı moduna girmiş bulunuyorum. ne acayip baskı hissettiriyormuş insana bu durum onu anladım.
