bir sabah vakti, kufe halkı hayatı boyunca bir daha duymayacagı bir ses ile yankılandı. ses mihrabtan geliyordu. kufe camiinden. ses şuydu. "kabenin rabbine yemin olsun ki ben kazandım". neler oluyordu. anlam veremiyordu kufe halkı. kimdi bu adam. kimdi bu bagıran adam. neden sonra anlayacaklardır ki o ali kerremallahu vecheymiş. şehit edilmişti koca halife. mihrabın üzerine kanı dökülüyordu halifenin. birden hatıralar eskiye dogru gidi vermişti. hatırlıyordu. bir gün allahın resullu ona demiştiki, "biliyormusun ali şu dünyada en bedbah(bahsız) kimdir?" hz. ali "allah ve resulü daha iyi bilirler" dedi. nebi cevap veriyordu "senin saçını ve sakalını kana bulayandır"
onu hatırlıyordu. o bedbah olan adama acıyordu. nebinin yıllar önce bahsetmiş oldugu o adamı şimdi görüyordu. onu ne yaptınız dedi. ellerini bagladık efendim dediler. onu bana getirin dedi. o adamı halifenin yanına getirdiklerinde, adam elleri sıkı sıkıya baglandıgı için canı yanı yordu. koca halife, mekanı titreten adam yanındakilere diyordu ki; "onun ellerini çok sıkmışsınız, biraz gevşetin onun ellerini" diyordu. merhamet.
şimdi dahada eskilere gidiyordu bu adam. fatımasını kaybetigi güne gidiyor.
hz. fatıma vefat etmiştide, onu cenazesini hazırlıyorlardı. sonra hz. aliye diyorlardı ki "fatımanın cenazesi hazırdır". mezara iniyordu hz.ali. fatıma diyordu, şu dünyada artık bir tek arzum kaldı. babana ve sana kavuşacagım günü özlüyorum. hep özlemişti. ve özlemi yıllar sonra kufede meydana geliyordu. kabenin rabbine yemin olsun ki ben kazandım diyerek göç ediyordu bu dünyadan. elhak siz kazanmıştınız. sizlere inen kılıçın hançerin izi ta yüreklerimizde. el hak siz kazandınız. kaybedenler kaybetiler.
ve bir hatıra ile bitirmek istiyorum.
hizmetçisi anlatıyor. bir gün bir yerde geçerken, ısız bir yerden bir aglama sesi duydum sesin geldigi yöne dogru ilerledim. bi adam vardı karanlık bir yere geçmiş. aglıyordu. bir yandanda sakalını tutmuş konuşuyordu. onu izledim sadece. bir firkatın, yakın olan bir vuslatın uzakta kalan bir firkatın içini yaktıgını duyar gibiydim. malını telef etmiş bir tüccarın aglaması gibi aglıyordu. hıçkırıyordu bir insan. şunu diyordu o "dünya! banamı geliyorsun. bütün güzeliginle bütün süsünle banamı geliyorsun. gayri git başkasını aldat. benden sana hayır yok" diyordu. hizmetçisi, "sabaha kadar onun arkasındaydım ve sadece onu bu halini izledim. ali öyleydi diyordu nefsini her an hesaba çekerdi"
mantık ilminde bir formül vardır. hz. aliyi anlatan.
öyle bir problem ki bunubilse bilse hasanın babası bilir bu söz bile onun ne kadar zeki bir insan oldugunu anlatmaya yeter zaten.
selam ehli beyte olsun.
selem ehli beytin yolundan gidenlere
ve selam bütün sahabelere.
allahın rahmeti ve inayeti hepimizin üzerine olsun
