yarın akşam keyfin dibine vurulcak. elden ele gezen içkiler bi yandan, atkılar bi yandan, meşaleler bi yandan; çimlerde yer kapma telaşı bi yandan, "ulan kaç dakka kaldı yakmıcak mıyız meşaleleri daha" diyip meşalesini sabırsızca ateşe verenler bi yandan, otobüslerde insaflı ya da göztepeli çıkan şoförlerin "hadi bizdensiniz" demesinin mutluluğu bi yandan, işten ve ya şehirdışından gelenlerin "yetişcek miyiz, kaçırmasak bari lan" telaşı bi yandan, eğlence, mutluluk, tarif edilemeyeceğim içi içine sığmama halleri, gözyaşları, bugünü tekrar, tekrar, tekrar yaşamanın verdiği sevinç, dünya'da bir tek bizim yapıyor olmamızın verdiği gurur, daha nasıl anlatayım bilemedim. duygulandım.
