Şeytan diyalektiğin bir parçası olarak iyiliğin karşıtı olan kötülüğün simgesi olarak karşımıza çıkar.
Bu konuda ilk akla gelen, tanrı figürüyle birlikte var olması gerekirken neredeyse bütün dinlere daha sonradan eklenmiştir.ilk olarak şeytandan bahseden zerdüştlük olmuştur.Zerdüştlükte iyi tanrı ahura mazda'nın karşısında kötü tanrı ehrimen vardır.Daha sonra zerdüştlük pers imparatorluğunun resmi dini haline gelmiştir.Şimdiki israil topraklarının pers imparatorluğunun elinde olduğundan bu algı musevilik dinine ve tevrata da girmiştir.Daha sonra pers imparatoru darius iskendere yenilip bu topraklar yunan kültürü egemenliğine girince, yunan tanrısı hades(ölüler ya da adalet tanrısı da diye bilinir) ve zerdüştlükten gelen ehrimen figürleri tevrat,incil ve kuran'daki şeytan karakterini yaratmışlardır.
