az önce dedem tv de zap yaparken kanal 7 de bir program gördü. programda küçük kız çocukları istiklal marşı nı söylüyordü...
dedem dinledi, dinledi ve dudaklarından, ''ey atam allah seni su dünyaya tekrar gönderseydi keşke'' kelimeleri döküldü...
dedeme bakakaldım. kilitlendim resmen. tüylerim diken diken oldu. yüzümde enteresan bir tebessüm oluştu. dedem de bunu farketmiş olacak ki, bana hazinle ve gururla karışık bir tebessüm etti.
ve ikimiz de atatürk ü ne kadar özlediğimizi, ve o na ne kadar muhtaç olduğumuzu hissettik.
